# گلپرِ_سبزِ_قلبِ_زارِ_من

203.گنجشکی که رها شد,رهایی که گنجشک شد

 نه مثل یک دوبیتی از بَرَم کرد             نه حتی لحظه ای هم باورم کرد پَری از بال یک گنجشک بودم نسیم آورد و باران پرپرم کرد                                                                     برای تو نگاهی تر نکردند گلی را قد تو پرپر نکردند دل گنجشکها تُرد است ، صد بار به مردم گفتم و باور نکردند   دو دست خالی ام را می پسندند دلِ پوشالی ام را می پسندند فقط گنجشکهای پر شکسته شکسته بالی ام را می پسندند   پُر از احساس باران باشد ، اما ... درختی در خیابان باشد ، اما ... مرا بنویس : گنجشکی که یک عمر دلش می خواست انسان باشد ، اما ...   نجیب و بی ریا بودیم ، اما ... و با درد آشنا بودیم ، اما ... منِ دلتنگ و باران و دوبیتی سه گنجشکِ رها بودیم ، اما ...   پُر از رقصیدن گنجشکها باش         همیشه بر تنِ گنجشکها باش به مردم اعتمادی نیست ، باران ! خودت پیراهن گنجشکها باش                  + شاعر :حبیب نظاری ادامه مطلب
/ 8 نظر / 16 بازدید